Deze adembenemend mooie treurwilg, Salix sepulcralis 'Chrysocoma' voor de kenners, is waarschijnlijk de bekendste boom van Eindhoven.

Door de moeizame strijd om het behoud van de boom zijn er de afgelopen jaren talloze artikelen in het Eindhovens Dagblad verschenen; het meest recente van 6 november 2003 werpt een blik op de toekomst van de boom en zijn omgeving. Want dat hij eindelijk mag blijven staan is een feit.

Toen de treurwilg omstreeks 1930 als jong boompje door Antoon van Riet in de zijtuin van diens huis aan de Woenselsestraat 216 werd geplant, zou niemand vermoeden dat hij vele jaren later de gemoederen flink bezig zou houden.
Het slopen van grote delen van de Woenselsestraat in de jaren '70 heeft zoveel mensen geraakt, dat men het idee dat deze prachtige boom gerooid zou worden niet kon verdragen. Hij was inmiddels tot een hoogte van 20 meter uitgegroeid en stond eenzaam op het grote open veld "Brunswijck" dat overbleef na de sloop. De boom was het enige herkenningspunt dat er nog van de straat over was.

Foto rechts: het nog jonge boompje met zijn zware kroon had in het begin wat extra steun nodig. Het hondje van de familie neemt alles heel rustig in zich op.

Het huis van de familie Van Riet stond op de hoek van de Woenselsestraat met de voormalige Beekstraat, een landelijke weg waaraan enkele boerderijen lagen.

Op de foto kijkt u links richting stad, rechts richting Vlokhoven. De zijkant van het huis ligt aan de Beekstraat.

De familie woonde tot aan de sloop in het pand. De laatste 10 jaar was er op de begane grond een verf- en behangwinkel gevestigd. Ook kon men er terecht voor wat snoepgoed, ijs, bier en limonade.

De heer Van Riet was een zeer bekend schilder/behanger/ramenwasser die met zijn bakfiets en witte overall o.a.de vakschool aan de Wilhelminastraat en de toenmalige Etos-bakkerij tegenover de fontein aan de Kastanjelaan tot zijn klantenkring rekenende.
Als glazenwasser had hij geen hoogte- vrees. Zo kon het gebeuren dat hij op de hoge ladder de ramen van de bovenste verdiepingen van het huidige Eindhovens Dagblad-gebouw moest wassen, maar dat deed hij alleen als de wind het toeliet.

Rechts: uitzicht richting Vlokhoven

Het uitzicht vanaf nagenoeg dezelfde plaats zo'n veertig jaar later.

Hier zijn geen woorden voor...

Links op de voorgrond ziet u nog enkele bladeren van de treurwilg. De laagbouw is van het Winkelcentrum Woensel en rechts loopt de Franklin D.Rooseveltlaan vanaf de Winston Churchillaan naar Vlokhoven.

Het kleine meisje op deze foto zal er jaren later voor een groot deel aan bijdragen dat de treurwilg bij de bouwplannen van Wooninc. wordt gespaard, als ingeloste belofte op het sterfbed van haar vader.

Het is Marianne van Riet, poserend voor hun huis aan de Woenselsestraat. Links haar broertje Henk.

Zo zag de Beekstraat er in de jaren '80 uit, met op de achtergrond links boven het dak nog net het Catharina Ziekenhuis zichtbaar. Dit boerderijtje heeft de sloop van de huizen aan de Woenselsestraat van dichtbij meegemaakt, maar is tenslotte zelf ook verdwenen. De treurwilg is op deze foto niet zichtbaar.

Dit was een gesplitst boerderijtje, waarin de gebroeders Jan en Tiny Scheepers woonden. Hun vrouwen waren zusjes.

En zo ziet het er momenteel uit. Als de plannen doorgaan komt er op dit veld een zorghotel, waarbij de treurwilg waarschijnlijk in een patio terecht komt. Niet meer zo duidelijk zichtbaar voor iedereen, maar wel een plekje om tot rust te komen

Op dit kaartje is de verdwenen wegstructuur goed te zien.

De rode stip geeft de plek aan waar de treurwilg staat.

Bron: fam. Van Doremalen-Van Riet, Dick Kneepkens, Martin H.G. op den Buijs.