Strijp - waar ooit een melkfabriek stond

 


Komend vanuit de St. Antoniusstraat richting Willemstraat keek u in 1955 op het filiaal van de Coöperatieve Melkinrichting St. Petrus.

Deze Sonse melkinrichting besloot na een afgewezen verzoek tot samenwerking met de jonge Coöperatieve Melkinrichting St. Joseph tot een eigen vestiging in Eindhoven. Daartoe kocht zij in 1921 melkerij De Johannahoeve op de hoek van de Willemstraat en het Strijpse pad.



Dit was een zandpad wat links naast de fabriek liep en uitkwam op het Lodewijk Napoleonplein. Alle gebouwen op bovenstaande foto moesten verdwijnen.

Niets is er nog terug te vinden van dit markante Strijpse hoekje in het jaar 2003. Het is nu een drukke kruising met een grote parkeerplaats en daarnaast een groot braakliggend terrein.
U kijkt hier in de richting van het Lodewijk Napoleon-plein.




Strijpse pad of Vonderpad
dd. 11-12-1948 Foto: B. Postema.

Komend vanaf het Lodewijk Napoleon-plein ging je over een bruggetje genaamd "het Vonderke" waarna je rechts van Melkfabriek St. Petrus op de Willemstraat uitkwam. Deze VIPRE-bussen werden wegens een wegomlegging langs de Melkfabriek St. Petrus geleid.
Het bruggetje over de Gender was toen al verdwenen, liet Dick Kneepkens ons weten. Die brede bussen konden daar immers niet overheen.




En alweer nagenoeg onherkenbaar en genomen vanuit een iets andere hoek:
de aansluiting op de St. Antoniusstraat in 2003. Het linkergebouw en de kerk zijn herkenningspunten: die zie je op de vorige foto terug.

In 1952 werd Sint Petrus gesloten en omstreeks 1955 werd het gebouw gesloopt.

 



Een eindje verderop in de richting van het Lodewijk Napoleonplein lag een klein cafeetje "De Tijgerkat".
Dit kleine witte huisje werd in de jaren twintig bewoond door het gezin van stoelenmatter Th. van Esch en werd in de jaren dertig gesloopt. Het had niet veel klandizie, er kwamen slechts wat wandelaars die in de zomer van de landelijke omgeving hadden genoten.

Destijds trad de Gender nogal eens uit haar oevers en kon men het Vonderke niet bereiken. In de verte ziet u nogmaals melkfabriek St. Petrus.




Op 1 november 1948 startte de firma Schapers en de Bont met het dempen van De Gender in het Vonderkwartier. De overlast van dit sterk vervuilde riviertje gaf erg veel klachten, vooral in de zomer.

Anno 2003: de hevige overstromingen zijn door de demping wel verdwenen, maar het vooral 's winters hoge grondwater leidde onlangs opnieuw tot zoveel klachten dat men nu overweegt de Gender zijn loop boven de grond terug te geven, althans aan de Frederika van Pruisenweg.

Lees hierover meer.



Deze nagekomen foto geeft zo'n mooi beeld van het genoemde bruggetje dat we u deze niet mogen onthouden. De bekende Eindhovenaar Karel Vermeeren schreef hier het volgende over:
"De loop van de Gender vormde eeuwenlang de grens tussen Gestel en Strijp. Omdat het Genderdal erg breed en daarbij erg moerassig was, lag er tussen de 2 dorpen slechts één vaste oeververbinding, en dat was de primitieve Mopse Brug, bestaande uit enkele zware balken zonder leuning, ten behoeve van voetgangers en licht rollend verkeer. Later kwam er een tweede verbinding, een vlonder of vonder, bestaande uit een zware sloot-plank met een enkele leuning. Dit bruggetje heette in de volksmond: het Vonderke, en was gelegen aan een Eigen Weg, later van de melkfabriek St. Petrus.
Met het toenemende aantal Philipsarbeiders dat dagelijks dit smalle bruggetje passeerde moest het om veiligheidsredenen versterkt worden. Toch bleef het nog tientallen jaren een knelpunt, vooral op de spitsuren."