Eindhoven - Klooster Mariënhage

 


Anno 2002: het klooster gezien vanaf het plein voor de Paterskerk. Rechts ligt een stukje muur van de oude kloosterkerk.

De geschiedenis van het klooster gaat terug tot in de 15de eeuw toen Jan van Schoonvorst heer van Eindhoven werd.
In die tijd had men er alles voor over om de hemel te bereiken en daarom schonken Jan en zijn vrouw het oude kasteel aan de kloosterlingen; zij zouden er een klooster stichten en bidden voor het zieleheil van de schenkers. Dit alles geschiedde in 1420.


Rechts: het restant van de oude muur is decoratief opgenomen in de fraaie kloostertuin.

Destijds lag het klooster op het grondgebied van Woensel net buiten de stad. Na de inname van Eindhoven in 1581 werd het klooster door de Spanjaarden in brand geschoten en door hen gebruikt. In 1628 werd de voorgevel hersteld en kwamen er weer kloosterlingen wonen tot de verbanning van alle geestelijken in 1636.



Dit oude plaatje uit 1799 toont de restanten van de oude kloosterkerk.

Ondanks protesten van het stadsbestuur (de paters deden aan armenzorg en gaven onderwijs) vertrokken zij in 1638 naar Weert. In 1688 werd het klooster in beslag genomen door de Landsdomeinen en had het diverse functies, o.a. woning voor de rentmeester en graanschuur voor het Franse leger. Er hebben tot 1888 zelfs diverse textielfabrieken in gezeten. Rond 1880 werd een groot deel van de ruïne van de oude kloosterkerk gesloopt.



Na het overlijden van de laatste eigenaresse in 1890 werd het klooster verkocht aan Pater van Eert voor f.40.000,- om er een tweede klooster te beginnen.
Er was veel belangstelling voor de verering van de H. Nicolaas van Tolentijn, de H. Rita en Onze Lieve Vrouw van Goede Raad.
De geneeskracht van Pater Wilderbeek trok ook vele belangstellenden.



Tot aan zijn dood in 1932 gaf deze pater elke middag de Nicolaaszegen en deelde hij gewijde broodjes uit, die zelfs werden gebruikt voor ziek vee.
Ook de processies op Sacramentsdag en de bedevaarten trokken veel deelnemers.
De bestuurders van omliggende parochies waren hier niet zo blij mee, zij liepen vele inkomsten van parochianen mis.




Tijdens de oorlogsjaren is er geen onherstelbare schade aan het klooster aangericht. Wel werd het kloosterleven danig ontwricht vooral toen het werd bezet door de Duitsers en de paters moesten vertrekken. Bij het bombardement in 1942 is wel de bibliotheek volledig vernietigd omdat de boeken elders waren ondergebracht.

In 1986 zijn de kloostergebouwen fraai gerestaureerd.
Het klooster met tuin is nog immer een oase van rust in de drukke stad.