Gestel - Nabij de Watermolen

 

Zicht op de Dommel vanaf het bankje voor de Genneper Watermolen anno 2003. Verscholen tussen de bomen ligt op de linkeroever het Clarissenklooster aan de St. Claralaan. Hier stond in het verleden kasteel Rapelenburg, een oud huis dat rond 1800 werd gebouwd.
Ooit had het kasteel twee torens die later zijn gesloopt. De stenen ervan zijn verwerkt in een uitbreiding van het gebouw. Nadat het nogal eens van eigenaar was gewisseld werd het in 1898 aangekocht als buitenverblijf van de sigarenfabrikant Hegener.



Na de Tweede Wereldoorlog onteigende de gemeente de grond voor de aanleg van de Boutenslaan. Sloop volgde. Onnodig? Blijkbaar wel, want anders stond er nu geen Clarissenklooster.

De ansichtkaart rechts is afkomstig uit de collectie van Jan Spoorenberg en toont links het witte kasteel. De foto is genomen op dezelfde plaats als de foto hierboven.




Een onbekend fotograaf maakte dit zomerse plaatje van de familie in de achtertuin van kasteel Rapelenburg rond 1950. De tuin met daarin een karpervijver en een moestuin was omgeven door een muur van stenen waarin vogeltjes graag een nestje bouwden. De toegangspoort van het kasteel is nog aanwezig en ligt aan de Genneperweg aan de westelijke oever van de Dommel.



De Genneper Watermolen, op 2 juli 1965 gerestaureerd, wordt al in 1249 in een charter van de abdij van Postel vermeld, maar is door branden en voortdurend herstel bepaald niet middeleeuws meer.

De in 1583 afgebrande middeleeuwse dubbele graan- en oliemolen werd omstreeks 1586 op de oostelijke oever herbouwd. Daarna deed hij ook dienst als volmolen. Hij beschikte destijds over twee waterraderen en werd in 1884 door Vincent van Gogh geschilderd.




In het huis naast de molen was tot 1935 het café van Alida Meulenbroeks gevestigd. Het was bekend om zijn koele bier en de heerlijke Dommelpaling, die door molenaar Vink in de fuiken werd gevangen. Men kwam van heinde en verre om de zelfgemaakte paling in gelei te proeven. 'n Romantische sprookjestuin met tuinkabouters, prieeltjes en beeldjes trok vele verliefde paartjes aan. Vooral op zondag was het er bijzonder druk en eigenlijk is dat nu nog steeds het geval.




De huidige bestemming van het molenterrein als onderdeel van het MEC (Milieu Educatie Centrum) met daarbij het Heempark Frater Simon Deltour en de prachtige omgeving oefent een enorme aantrekkingskracht uit op wandelaars, fietsers en gezinnen met kinderen.
Deze foto werd genomen in 1965 vlak voor de restauratie, die zo te zien erg hard nodig was. De molen kreeg hierdoor een geheel nieuw aanzien met één overkapt waterrad; het houten molenhuis werd nagenoeg geheel verbouwd.




Hierin zat lange tijd de handel van molenaar Beelen in granen, veevoer, vogelzaad en andere dierbenodigdheden.

Tot slot een prachtige herfstopname van de eendenvijver achter het molenterrein net voorbij het nieuwe huis.

In regenachtige perioden liep het gebied nogal eens onder water. Er liep een oude Dommelarm genaamd "De Trompetter", tussen de vijver en het huis van Pennings aan de Genneperweg, die via deze vijver achter de watermolen weer in de Dommel uitkwam.



Nog een idyllisch plaatje van de molen in 1938, jammer genoeg in zwart-wit maar daarom niet minder mooi.

Links van de bomen lagen de gebouwen van de Amerikaanse stoomwasserij "de Zwitserse Assi" van de gebroeders Sträter uit Amsterdam. Fijn dichtbij het schone Dommelwater, waar men toen nog onbeperkt in mocht lozen. Door de nieuwe milieuwetgeving moest het bedrijf in 1960 sluiten en in 1963 werden de gebouwen afgebroken.