Gestel - Palingstraat

 



Op een zonnige dag in het voorjaar van 2004 reed een brommertje bij ons de oprit op. De deurbel ging en daar stond Hennie de Groot, oud-bewoner van 't "Pollingstraotje" en auteur van het gelijk-namige boek. Dat-ie dan gelijk maar even af kwam geven! En genoten dat we ervan hebben, jawel! Op smeuïge wijze, en dat allemaal in het "plat-Gèssuls" wordt de lezer getracteerd op een 50-tal vertelselkes over het leven in dit straatje rond 1950. "En zo was het", zei ons moeder. Beter kon het niet worden omschreven. Hennie, bedankt!


Op de foto hierboven is het oude rijtje huisjes te zien dat er tot de jaren '80 zowat midden op straat stond. Kort na het maken van deze foto zijn ze gesloopt en vervangen door de nieuwe huizen op de foto rechts.
Hierbij werd ook meteen de rooilijn aangepast, al is aan het opgeschoven wegdek nog wel te zien op welke hoogte ze stonden.
In de huizen links op de nrs. 46 t/m 40 woonden Anna Persoon, Clementine v. Hapert, Nol en Mien v.d. Ven en Harrie en Janske Beijnen.


De linkerfoto is een heel bijzondere: hij dateert uit een tijd dat de Palingstraat nog niet verhard was en de huizen zelfs over een voortuin beschikten. Hier ziet u nogmaals nr. 42 en 40 (zie ook de foto hierboven).

Rechts het uithangbord van café "De Gouden Bal", op de hoek van de Hoogstraat. Op de achtergrond is nog net het pand van bakkerij Beckers-van Kimmenade te zien. De Gouden Bal zou weleens het oudste café van Eindhoven kunnen zijn. Uit oude geschriften blijkt dat hier al in 1730 een herberg was gevestigd. Gunstig gelegen tussen




Eindhoven en Gestel, konden de voerlui aanleggen en er eentje vatten, terwijl de paarden op de binnenplaats rustten. De naam "De Gouden Bal" is waarschijnlijk afkomstig van de beugelbaan, die hier al in 1827 in gebruik was. Pas in 1881 gebruikt de kastelein de naam "De Gouden Bal", waarschijnlijk om zijn zaak van andere beugelherbergen (die meestal ook een naam met "Bal" hadden) te onderscheiden.

Dank zij Annie Sisk- van Grootel uit Amerika stuurde Tom van Grootel ons deze fraaie foto, helemaal vanuit West-Australië. Hierop poseert zijn vader Hemke van Grootel met zijn tweede vrouw. Zij waren de uitbaters van het café tussen 1953 en 1958.


Hetzelfde stukje Palingstraat, maar dan gezien in de richting van de Hoogstraat in de jaren '80. Links de huizen van de familie Van Galen en van "Zoopoe" van Lierop. Daarachter Autoshowroom Van den Eng met op de hoek met de Hoogstraat links bakkerij Van Kimmenade. Op de andere hoek café "De Gouden Bal", waar Kuuleke Wip
"mi aarige dinge bizzig waar" en 't groente- annex viswinkeltje van Van Hout.


Hennie kreeg als "klèn menneke" een "korrebloemblùw pekske" voor zijn Communie (foto rechts). "Wa bende toch schon", zee ons Moeder toen ik 't an ha, "wa zal de pestoewr opkijke". "Nou da deeje ze. Iedereen waar in het donker-blùw en ikke in 't korrebloemeblùw," aldus een uit het hart gegrepen citaat uit het boek van Hennie.

De foto helemaal rechts is genomen vanuit de overdekte gang bij Toon de Schoenpees waar de mannen 's avonds onder 't raam "een uurke kwamen stèggele". De huizen aan de overkant zijn al jaren geleden afgebroken.




In diezelfde gang tussen nr. 21 en 23 is inmiddels een poort verschenen. Aan de muren aan de zijkanten is nog te zien dat Jan van Dinter er met zijn paard en kar niet goed door kon. Ze hadden zelfs tot bepaalde hoogte de stenen uit de muur gehaald. Hierachter ligt het pad naar "De Vergeten Tuin", een binnentuin van 1800 m², waar de vereniging Veldwerk een natuurtuin wil realiseren, maar die eigendom is van de gemeente.
Ook ijveren zij voor het behoud van het rijtje oude karakteristieke huisjes uit het einde van de 19e eeuw of mogelijk nog ouder.

Naar de Ploegstraat, waar Hennie op school zat.