Woensel - Schimmeltse Watermolen

 


Waar vroeger de molenkarren op hun beurt stonden te wachten voor de oude Woenselse Watermolen fietsen nu de studenten van de Technische Universiteit het bruggetje over.
Vroeger de Brugstraat, nu genaamd Den Dolech, wat zoveel betekent als meanderende stroom.
Op deze foto van Den Dolech in 2003 ziet u links het hekwerk van een brug.
Waar de weg scherp naar rechts buigt, stond links tot 1956 de Woenselse Watermolen, ook wel genaamd de Schimmeltse Watermolen.


Op dit kaartje kun je zien hoe de Dommel vroeger liep. De zijarm is geheel verdwenen en de Dommel zelf is ter hoogte van de molen en zuidelijker meer naar het westen verlegd.

De watermolen stamt waarschijnlijk, net als de Stratumse en Genneper watermolen, uit de 13e eeuw en is voornamenlijk in gebruik geweest als korenmolen, olieslagmolen en volmolen.

Ook werd er volop paling gevangen, die zelfs in het Belgische buitenland geroemd werd.



De foto rechts is genomen in 1910 vanaf het zandpad langs de Dommel wat van Eindhoven af kwam. De eigenlijke Brugstraat is de weg die voor de molen naar links loopt. Deze kwam dan uit op de Broekseweg. De Broekseweg is inmiddels ook verdwenen. Er is een nieuwbouwwijk verrezen met de naam "Woenselse Watermolen".
Aan het linkergebouw zit een afdak, bestemd voor het droog kunnen laden en lossen van het meel voor de platte schuiten die over de Dommel vaarden.



Als je hier nu rustig rondwandelt en de grote kantoorflats op de achtergrond wegdenkt, zie je de bootjes zo voor je: ze vaarden volgeladen met bloem in de 19e eeuw richting havenhoofd.
De waterhoogte om bijvoorbeeld de spoorweg te kunnen passeren werd met de waterschuiven bij de molen geregeld.
In 1905 werd de molen verkocht aan Piet van der Putten, afkomstig uit Uden uit een bekend molenaarsgeslacht. Hij dreef er tot aan zijn dood in 1935 een meel- en veevoederhandel.



Daarna werd de molen eigendom van de gemeente en werd verpacht aan Domien Himpens, die altijd al voor Van der Putten werkte. In die tijd is ook het linkergebouw voorzien van een plat dak en werd de schoorsteen afgebroken.

In het linkergebouw bevond zich nog de vrijwel geheel complete houten maalinrichting en het rechtergebouw had een uniek moleninterieur zoals we dat verder nergens tegenkomen bij de watermolens aan de Dommel.
.



In 1955 viel voor de molen de genadeslag. Er zou een universiteit worden gebouwd op het molenterrein en de omliggende beemden.
Ondanks de monumentale waarde kon het pand worden gesloopt.
Nu zou men bij de aanleg van de universiteit rekening hebben gehouden met zo'n uniek pand, in die tijd was er geen geld voor beschikbaar.

Het enige wat helaas nog aan de molen herinnert behalve de naam van een wijk, is een monument op het TU-terrein in de vorm van een oud waterrad.


Van een kleinzoon van molenaar Piet van der Putten ontvingen we onlangs deze beide fraaie foto's, genomen omstreeks 1930. Op de foto rechts is de man in het driedelig pak links van de brug Piet van der Putten. Omdat men nogal eens lang op zijn beurt moest wachten was het molenerf ook een plekje waar men elkaar trof en de laatste nieuwtjes uitwisselde.


Een blik vanaf de molen de Brugstraat in. Hier is goed te zien dat er aan beide zijden van de weg huizen stonden.

De huizen links waren van behoorlijke kwaliteit en die aan de rechterkant wat minder. Toch zijn ze allemaal gesloopt.